En son ne zaman ağladığımı hatırlamıyorum. İyi bir şey sanıyorsun; değil!
İçim şişiyor, içim büyüyor, içimde bir yer içten içe kanıyor. Ağlamalıyım; yoksa yanlış yerlerde yanlış acılara dökeceğim gözyaşlarımı. Ağlamalıyım; değmeyecek şarkılara yükleyeceğim yalnızlığımı. En olmadık anda en olmadık insanlara koyvereceğim hıçkırıklarımı..
İçim sebepsiz acıyor.Yanlış kokuların peşinde buluyorum adımlarımı. Bir köşede düşüp ölmeliyim; kendimi tanıyorsam bunu yapmalıyım - ki hissedeyim yaşadığımı.
Ağlamalıyım!
3 kisi demis ki:
hayat ağlamaya değecek şeyleri barındıran bir şey değil.
Ve üzülmeye vakit ayıracak kadar uzun değil.
Oysa bana sorarsaniz nacizane; hayat ugruda aglayacak bir seyiniz varsa degerli. Aglarsaniz hissediyorsunuzdur; hissediyorsaniz yasiyor.. Elbette hayat kisa ama aglamalisiniz ki degdigini bilesiniz, aciyasiniz, acitmayanlarin kiymetini bilesiniz.
Hem ne demis Sezen Aksu; "aglamak guzeldir; suzulurken yaslar gozunden.." ;)
HAklısın üstadım :) ama yinede sevinilecek bu kadar çok şey yaşıyorken ona bağlı kalıp değerlerinden mahrum kalmamalı insan.
Yorum Gönder