Dido - White Flag esliginde yazilmistir.
Edit: Ozel bir anlam icermemekle beraber yazma yetenegimi tekrar kazanmaya calisma asamasinda ortaya cikmis yazilardan biridir. Altinda bir sey aranmamalidir. ("Sen sozlusun lan, ne bu?" diyenlere onemle duyurulur!)
---
Cocukluguma geri donuyor gibi hissediyorum dusundukce. Ilk askin o hem can yakan hem korkutan kalp carpintisi, opucukten onceki yakinlasmanin hem seytani hem masum heyecani.. Bir daha yasayabilecegimi asla dusunmedigim ne varsa tek bir bakisinda hucrelerime dolar gibi..
Ve biliyorum; bu boyle olmamali. Bunu sana ben soyledim hatta. Bir daha seni opmemeliyim, sana bir daha dokunmamaliyim dedim. Cunku ellerimi avcunun icine her biraktigimda, benim icin endiselendigin anda, kapinin onunde karsilastigimizda yuzumu ellerinin arasina aldiginda, sabahlara kadar konustugumuzda biliyordum nasil bir cikmaza girecegimizi.. Ve bir o kadar iyi biliyordum seni sevmemem gerektigini; sen yasaktin cunku. Her seyi zorlastirabilirdim senin icin ve ben seni; mutsuz ve caresiz olmani istemeyecek kadar cok seviyordum. Bunu sana hic soyleyemedim.. Bunun yerine sadece boyle olmamali diyebildim ve sen de izin verdin boyle olmamasina. Oysa sanmistim ki..
Gecelerin bu kadar sessiz olduguna inanamiyorum simdi. Kac kez denedim ortaliga sacilmis kullerin icinden gecip sana dogmayi. Kac kez seni tekrar gorebilmeyi istedim ve kac gece senden bir kucuk “merhaba” bekledim; olmadi.. Ben icten ice devam ettim seni sevmeye; sense bunu bilmiyormus gibi davranmaya.. Sonra bir veda dahi etmeden oylece “peki” dedin ve gittin.. Oysa sanmistim ki.. En azindan bir kez daha operdin gitmeden ve sonra bir kez daha ve sonra kalirdin..
Cok caresiz hissediyorum. Cikisi olmayan bir labirentte gibiyim; mantigimla kalbim savasiyorlar gece gunduz ve ben her dakika seni ozleyerek devam ediyorum hayatima. Ve bir zamanlar geceyi gunduze katan iki insanin boyle yabanci olmasini sindiremiyor caresiz yuregim. Hala sabahlari senin gunaydinin ile uyanacagimi saniyorum; hala iyi geceler opucugunu bekliyorum yataga girmeden once.. Canim yaniyor ve tipki seni sevdigim gercegi gibi bunu da bilmiyorsun. Bitti bile demedik birbirimize oysa? Kendiliginden yandigi gibi sondu mum bir kenarda.. Ustum basim kul icinde.. Canim yaniyor..
Yuregim dayanir mi bir kez daha gormeye seni; bilmiyorum. Bazen senden bahsediyorlar insanlar; bazen ben bile bahsediyorum senden hicbir sey yokmuscasina. Bazen bir kitapta adin geciyor, bazen bir sarkida birbirimize gulumsedigimizi hatirlarken o sarki calmaya basliyor, bazen oylece gozumun onune geliyorsun.. Hangi tesadufe sarilip aglamam gerektigini bilemiyorum geceleri, sana sarilmis olmak istiyorum.
Yine de dimdik durmaya cabaliyorum. Yine de ne senin onunde ne baskalarinin onunde izin vermiyorum acimin gozlerimden yansimasina. Belki bir otobus duraginda sana benzeyen birini gordugumde ya da belki elimi ilk tuttugun yerin onunden gecerken.. Ama daha fazlasi degil; bilmelisin. Seni sevdigimi bilmedigin gibi bilmemelisin nasil parcalandigini icimin ve belki bir gun yeniden tutmalisin elimi, beni korumak icin sarmalisin yuregimi ve yine opmelisin.. Yine.. Hep..
Boyle caresiz yuregim.. Boyle sende..
Kayıtlar
